Bydgosz-Klamry 87 kilometer
11 juni 2013 - Berlijn, Duitsland
N enig zoeken de weg naar Janowo gevonden. Onderweg kom ik een buschauffeur tegen die me vanuit het open busraam veel succes wenst. en zijn duim omhoog steekt. Koronowo ben ik maar langs gefietst. Er zou een klooster zijn en de hoogste smaspoorbaanbrug. Zowaar net voor Gruczno, komt mij een een fietsreiziger tegoemt. Een man van ongeveer 60 met een flinke baard die kennelijk niet om een praatje verlegen is. Wanneer ik hem begroet, knikt hij vriendelijk terug en rijdt door. Daarna vervolg ik mijn weg over een stuk gatenkaasweg.
Op de B racebaan ben ik ternauwernood aan het verkeer ontsnapt. Een onverlaat ging in een bocht inhalen en kon nog vlak voor mij invoegen. Je komt hier ogen en oren te kort. Je moet steeds op het asfalt blijven letten want voor je het weet, zit je met je wiel in een flink gat. Het tegemoet komende verkeer en het achter op komende verkeer.
Bij Kosow heb je een mooie blik over de rivier en zie je verder op de torens van de oude binnenstad van Chelmno. Om de stad in te komen volgt even een stevige klim. In een bocht van de weg ben ik mij aan het bezinnen hoe ik de stad verder zal bestijgen. Uit een zijpad van een park schiet een oudere dame met hondje mij aan. Ze begint enthousast in het Pools te praten en heeft kennelijk medelijden mij met mij. Ze veegt met haar vingers over mijn wang en haalt dan 2 zakdoeken uit haar tas. Daarna volgt het pakje (zakdoeken). Nou is mijn Pools nog niet van dei kwaliteit dat ik een fatsoenlijk gesprek kan houden. Ela, de bewuste dame, laat zich er niet van weerhouden om verder te praten. Uit haar gebaren begrijp ik dat ik rondom de stadsmuur moet lopen en dat daar achter de stad ligt. Voor ik het weet, loopt ze al die tijd met mij mee, vrolijk babbelend en met verbazing naar mijn fiets kijkend.
Nadat ze hoort dat ik uit nederland kom, slaat ze zowat stijl achterover. Ze grijpt me bij mijn arm en blijft maar praten. Ze vraagt ook gelijk hoe ik heet want dan kan ze mij nadrukkelijker aanspreken.Bij het zien van een bankje met 2 beelden van een man en een vrouw, wil ze perse met mij op de foto.
Nadat ik even Clemno in ben geweest, lopen we richting haar huis. Ik krijg een kus op mijn wang en ze wenst me goede reis.
Bij Klamry rij ik het erf op van een agrotourismus. Een boer die kamers verhuurd. Bij aankomst staren 6 mensen me aan: 3 vouwen en 3 mannen. In gebarentaal vraag ik of ze een kamer hebben. Ieder is gelijk in rep en roer en weten niet waar de sleutel is. De 1e kamer stinkt naar rook en is piepklein zodat je nauwelijk kunt keren. De 2e is ok en heeft een klein balkon. Na mijn komst worden gelijk de ramen gezeemd en het balkon geveegd. Je hoort de boerderijgeluiden: hinnekende paarden, kwakende kikkers, blaffende honden. Prima vegetarische maaltijd. Alles ongeveer voor 14 euro (slapen, avondeten en ontbijt).
Tot mijn verbazing komt er een fietser aangelopen. Het is een Engelsman (63)genaamd Valdis (zijn vader komt uit Litouwen).Hij doet de R1 vanaf Londen tot aan Riga. We praten de hele avond en besluiten om morgen samen verder te fietsen.
Leuk dat je gesprekje had met Poolse dame Ela. Al je tijd en moeite die je besteedde aan je Poolse lessen toch niet voor niets geweest! Natuurlijk ratel je nog niet vloeiend Pools, maar enkele woorden kun jij goed uitspreken en verstaan! Ik weet zeker dat alleen al je moeite dankjewel in het Pools te zeggen toen je de zakdoeken kreeg, gewaardeerd werd! Zeker door zo'n vrolijk babbelende vriendelijke Ela.